Οι χαλύβδινες πλάκες ναυπηγικής υποβάλλονται σε διάφορες διαδικασίες επεξεργασίας και επίστρωσης για να ενισχύσουν την αντοχή τους στη διάβρωση. Οι συγκεκριμένες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τον κατασκευαστή και την προβλεπόμενη εφαρμογή των πλακών. Ακολουθούν ορισμένες κοινές επεξεργασίες και επιστρώσεις που χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της αντοχής στη διάβρωση των χαλύβδινων πλακών ναυπηγικής:
Γαλβανισμός εν θερμώ: Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει τη βύθιση των χαλύβδινων πλακών σε ένα λουτρό λιωμένου ψευδαργύρου. Ο ψευδάργυρος σχηματίζει ένα προστατευτικό στρώμα στην επιφάνεια των πλακών μέσω μιας μεταλλουργικής αντίδρασης. Η προκύπτουσα επίστρωση ψευδαργύρου λειτουργεί ως φράγμα, εμποδίζοντας τα διαβρωτικά στοιχεία να φτάσουν στον υποκείμενο χάλυβα. Ο γαλβανισμός εν θερμώ είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός στην προστασία των χαλύβδινων πλακών ναυπηγικής από τη διάβρωση που προκαλείται από την έκθεση στο αλμυρό νερό.
Μεταλλικές επικαλύψεις: Διάφορες μεταλλικές επικαλύψεις, όπως αλουμίνιο, κασσίτερος ή κράματα ψευδαργύρου-αλουμινίου, μπορούν να εφαρμοστούν σε πλάκες χάλυβα ναυπηγικής. Αυτές οι επικαλύψεις παρέχουν ένα θυσιαστικό στρώμα που διαβρώνεται κατά προτίμηση στον υποκείμενο χάλυβα όταν εκτίθεται σε διαβρωτικά περιβάλλοντα. Με τη θυσία τους, οι επικαλύψεις προστατεύουν τις χαλύβδινες πλάκες από τη διάβρωση. Οι μεταλλικές επικαλύψεις εφαρμόζονται συχνά μέσω διεργασιών όπως η ηλεκτρολυτική επιμετάλλωση ή ο θερμικός ψεκασμός.
Οργανικές επικαλύψεις: Οργανικές επικαλύψεις, όπως εποξειδικά, πολυουρεθάνη ή πολυμερή χρώματα, χρησιμοποιούνται συνήθως για την προστασία των πλακών από χάλυβα ναυπηγικής. Αυτές οι επικαλύψεις λειτουργούν ως φυσικό εμπόδιο, αποτρέποντας την άμεση επαφή μεταξύ του χάλυβα και των διαβρωτικών στοιχείων. Οι οργανικές επικαλύψεις εφαρμόζονται συνήθως μέσω μεθόδων ψεκασμού, εμβάπτισης ή βουρτσίσματος. Παρέχουν εξαιρετική αντοχή στην υγρασία, τις χημικές ουσίες και την υπεριώδη ακτινοβολία, ενισχύοντας τη μακροζωία των χαλύβδινων πλακών.
Φωσφορίωση: Η φωσφοροποίηση είναι μια διαδικασία χημικής μετατροπής που περιλαμβάνει την επεξεργασία των χαλύβδινων πλακών με ένα φωσφορικό διάλυμα. Αυτή η επεξεργασία δημιουργεί ένα στρώμα αδιάλυτων φωσφορικών αλάτων στην επιφάνεια, το οποίο δρα ως αναστολέας της διάβρωσης. Η φωσφοροποίηση βελτιώνει την πρόσφυση των επόμενων επικαλύψεων και ενισχύει τη συνολική αντίσταση στη διάβρωση των πλακών χάλυβα ναυπηγικής.
Παθητικοποίηση: Η παθητικοποίηση είναι μια διαδικασία που περιλαμβάνει την επεξεργασία των χαλύβδινων πλακών με ένα όξινο διάλυμα, συνήθως νιτρικό οξύ ή κιτρικό οξύ. Αυτή η επεξεργασία αφαιρεί τυχόν επιφανειακούς ρύπους και σχηματίζει ένα λεπτό, προστατευτικό στρώμα οξειδίου στην επιφάνεια του χάλυβα. Η διαδικασία παθητικοποίησης ενισχύει την αντίσταση στη διάβρωση των χαλύβδινων πλακών ναυπηγικής, προάγοντας το σχηματισμό ενός σταθερού και προστατευτικού φιλμ οξειδίου.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου επεξεργασίας και επίστρωσης για ναυπηγικές χαλύβδινες πλάκες εξαρτάται από παράγοντες όπως οι αναμενόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες, ο τύπος του σκάφους και οι κανονιστικές απαιτήσεις. Οι κατασκευαστές και οι ναυπηγοί εξετάζουν προσεκτικά αυτούς τους παράγοντες για να διασφαλίσουν ότι οι επεξεργασμένες και επικαλυμμένες πλάκες χάλυβα προσφέρουν βέλτιστη αντοχή στη διάβρωση και μακροπρόθεσμη αντοχή στις προβλεπόμενες θαλάσσιες εφαρμογές.
